Kto wie, czy nie większym problemem niż same kłopoty jest gorliwe diagnozowanie siebie samych. Znaczna część mężczyzn przypuszcza, że ich maszyneria seksualna się popsuła i zaczyna w napięciu testować swoje możliwości. Kobiety z kolei podejrzewają siebie o oziębłość i nieraz rezygnują z aktywnej roli, zamieniając się w coś w rodzaju seksualnych marionetek.

Co oni nazywają impotencją?

Sprawę uznano za tak newralgiczną, że specjalistyczne publikacje przestały nie tylko używać określenia "impotencja" - obciążonego złymi skojarzeniami - ale nawet "zaburzenia wzwodu". Zamiast tego modny jest skrót ED od erectile disfunctions, czyli dysfunkcje erekcyjne. Mimo wysiłków słownikowych nadal te dysfunkcje nazywa się impotencją. Przykładem niech będzie cytat z artykułu na renomowanym portalu: "Impotencja to osłabiona sprawność seksualna". Z zadowoleniem przeczytałam dosadny komentarz do tej wypowiedzi:

"Ale to przecież jakaś bzdura jest! Impotencja jest to trwała mechaniczna niezdolność do osiągnięcia wzwodu. Nie ma impotencji częściowej (raz tak, raz nie) - to się nazywa zaburzenia erekcji. Wtedy wystarczy konsultacja lekarza i kilka tabletek, które pomagają w osiągnięciu wzwodu (podniecić musimy się sami, tabletki tego nie zrobią)".

Spirala obaw

Niestety, podobne pomylenie pojęć zdarza się też seksuologom. Jakaż to dobra pożywka dla kompleksów uruchamiających spiralę obaw i sprawdzania się! Takie testowanie siebie (będzie wzwód, nie będzie wzwodu) nasila napięcie, zaburza sprawność seksualną i w ten sposób powoduje utrwalanie się przekonania, że okresowe problemy z erekcją oznaczają impotencję. Tymczasem inna jest sytuacja, kiedy mężczyzna jest całkowicie niezdolny do uzyskania wzwodu, a kiedy miewa wzwody poranne lub podczas snu. Oznacza to bowiem, że - jak wyraził się pewien pacjent - jego aparat seksualny jest zdolny do działania. Wobec tego dlaczego zawodzi? Pisano o tym już kilka wieków temu.

"Niemożność spółkowania z braku sztywności członka wynika jeszcze z innych przyczyn [niż choroba lub uszkodzenie ciała - przyp. AD]. Zdarza się na przykład, że mężczyzna, którego penis jest w erekcji, widzi, jak mięknie w momencie, gdy wsuwa go między uda kobiety. Wyobraża sobie, że jest to skutkiem impotencji, podczas gdy jest to tylko następstwem bądź przesadnego szacunku dla tej kobiety, bądź niestosownego wstydu, bądź widoku nieprzyjemnego przedmiotu, bądź wrażenia złego zapachu, bądź wreszcie uczucia zazdrości wywołanego przez spostrzeżenie, że nie jest ona dziewicą i służyła rozkoszy innych mężczyzn" (Sidi Mohammed el Nefzaui, "Pachnący ogród").

Brak seksualnych potrzeb

Przejściowe problemy z erekcją mogą też wystąpić podczas choroby, jak również w skutek intensywnego stresu. Pojawiają się i mijają, jeśli mężczyzna nie rozdmucha ich do groźnych rozmiarów. I to ma być oziębłość? Podobnie jak "impotencja" nadużywane jest określenie "oziębłość". Oziębłymi nazywa się - czy raczej przezywa, bo to niepochlebne - kobiety, które mają przeciętne lub niewielkie potrzeby seksualne, jak również kłopoty z uzyskaniem satysfakcji. Bywa, że takiego zdania niesłusznie są o sobie nie tylko same kobiety, ale też ich partnerzy. Tymczasem oziębłość to po prostu poczucie braku potrzeb seksualnych.

"Mnie się zwyczajnie nie chce, nic mnie nie podnieca" - opisywała swój stan pewna pacjentka. Osobie takiej nie jest potrzebne współżycie, traktuje seks jako zło konieczne. Stosunek jest dla niej nieprzyjemny, często kojarzy się z bólem, a przez to pogłębia jej niechęć. A jakie rozumienie oziębłości proponują popularne poradniki, w tym on-line? Pozwolę sobie na dłuższy cytat:

"Oziębłość objawia się jako okresowy zanik zainteresowania współżyciem, spowodowany jakimś konkretnym możliwym do ustalenia czynnikiem (np. przyjmowaniem leków, które obniżają libido). Bywa też tak, że kobieta ma ochotę na seks, ale nie osiąga orgazmu lub nie czuje satysfakcji ze współżycia. Za oziębłą uznać też można np. namiętną i czułą kochankę, która jednak nie doznaje orgazmu".

To już gruba przesada, że oziębła może być nie tylko osoba, która ma ochotę na seks, ale nawet namiętna kochanka... Żeby bardziej szczegółowo przyjrzeć się tej kwestii, warto odwołać się do praktycznego podejścia amerykańskiego lekarza, Alexa Comforta.

"Oziębłość nie oznacza niezdolności do czerpania satysfakcji z seksu, kiedy pada się ze zmęczenia, dzieci dobijają się do drzwi, na środku Union Square [wielki plac na nowojorskim Manhattanie - przyp. AD] czy - ogólnie mówiąc - z niewłaściwym mężczyzną, w niewłaściwym czasie, na każde życzenie lub w niesprzyjających okolicznościach. Powinni pamiętać o tym mężczyźni traktujący seks jak automat (wrzuć monetę, a wyskoczy orgazm). Gdyby na tym polegała oziębłość, cierpiałaby na nią każda kobieta" ("Radość seksu").

Wnioski

Wnioski? Nie dajcie się pochopnie włożyć do żadnej z szufladek, tak chętnie i tak niekompetentnie nazywanych. Nie róbcie tego sobie, nie diagnozujcie się po amatorsku, nie wydawajcie na siebie wyroków. Możecie pójść do specjalisty, jeśli uznacie, że tego wam potrzeba. Ale przede wszystkim dajcie sobie czas, żeby się wzajemnie poznać, dograć, żeby sobie o tym, co w seksie ważne, jedno drugiemu powiedzieć. Często wystarczy delikatność i cierpliwość poparta chęcią próbowania - w atmosferze życzliwości i tolerancji rozmaite kłopoty z kochaniem się znikają.

źródło: Anna Dodziuk www.gazeta.pl